O METAR i pogodzie lotniczej

METAR (Meteorological Aerodrome Report) to ustandaryzowany format raportowania pogody przyziemnej na lotniskach. Definiują go WMO i ICAO. Obserwacje są zwykle wydawane co 30 lub 60 minut i obejmują wiatr, widoczność, zjawiska, warstwy chmur (zachmurzenie i wysokość), temperaturę, punkt rosy i ciśnienie (QNH). Piloci używają METAR do decyzji przed startem i w locie (ICAO; WMO; FAA).

Kategorie lotu (VFR, MVFR, IFR, LIFR) wynikają z podstawy chmur i widoczności. VFR (loty z widocznością) wymaga podstawy powyżej 3000 ft AGL i widoczności powyżej 5 mil. MVFR (VFR marginalne) przy podstawie 1000–3000 ft lub widoczności 3–5 mil. IFR (loty przyrządowe) przy podstawie 500–999 ft lub widoczności 1–3 mile. LIFR (niski IFR) przy podstawie poniżej 500 ft lub widoczności poniżej 1 mili. Te progi wspierają spójne decyzje operacyjne (FAA; ICAO).

Warstwy chmur podaje się skrótami FEW (1–2 oktantów), SCT (3–4), BKN (5–7), OVC (8); wysokości w stopach AGL. Ustawienie wysokościomierza (QNH) w hektopaskalach. METAR stosuje się wraz z TAF (Terminal Aerodrome Forecast) i innymi produktami. W sprawie oficjalnej pogody lotniczej i planowania lotu zawsze korzystaj z krajowej władzy lotniczej i zatwierdzonych źródeł.