Getijden zijn het periodiek stijgen en dalen van de zeespiegel, hoofdzakelijk veroorzaakt door de zwaartekracht van de Maan en in mindere mate de Zon op de oceanen. Newtons evenwichtstheorie verklaart het basisprincipe: de zwaartekracht van de Maan veroorzaakt een waterbult aan de kant van de Aarde die naar de Maan toe ligt en een tweede bult aan de andere kant, waardoor de meeste kusten twee hoogwaters en twee laagwaters hebben in ongeveer 24 uur 50 minuten (de maansdag) (NOAA; Pugh & Woodworth, 2014).

Bij nieuwe of volle maan versterken de effecten van Zon en Maan elkaar en is het getijverschil het grootst—springtij. Bij eerste of laatste kwartier staan ze haaks op elkaar en is het verschil het kleinst—doodtij. Voorspellingen gebruiken harmonische analyse: tientallen getijcomponenten (o.a. M2, S2, K1) met bekende periodes worden gecombineerd. Stormvloed en wind kunnen het werkelijke peil hoger of lager maken dan het astronomische getij.

Getijtafels worden gemaakt door hydrografische diensten (o.a. Rijkswaterstaat, NOAA) op basis van lange reeksen peilmetingen en harmonische constanten. Peilen worden gegeven ten opzichte van een referentievlak zoals NAP of gemiddeld zeeniveau (MSL). De data op deze pagina komt van de door u gekozen bron en wordt periodiek bijgewerkt.

Wist je dat? De zwaartekracht van de Maan op de oceanen is ongeveer 2,2 keer sterker dan die van de Zon, maar de Zon bepaalt wel het springtij–doodtijpatroon. De grootste getijverschillen ter wereld treden op in de Fundybaai (Canada), waar het verschil meer dan 16 meter kan zijn.